تولد ۵۸۵ یا حدود ۶۰۶
شیراز، ایران.
مرگ ۶۹۱ هجری قمری
شیراز، ایران.
زمینه فعالیت شاعر و نویسنده
گفتاورد

سخن دیگران نسبت به سعدی

  • مجد همگر: از سعدی مشهور سخن شعر روان جوی / کاو کعبه فضل است و دلش چشمه زمزم
  • همام تبریزی در ستایش سعدی: همام راسخن دل‏فریب و شیرین است / ولی چه سود که بیچاره نیست شیرازی
  • سیف‏الدین فرغانی معاصر سعدی، خطاب به وی:

نمی‏دانم که چون باشد به معدن زر فرستادن / به دریا قطره آوردن به کان گوهر فرستادن

چو بلبل در فراق گل از این اندیشه خاموشم / که بانگ زاغ چون شاید به خنیاگر فرستادن

حدیث شعر من گفتن کنار طبع چون آبت / به آتشگاه زرتشت است خاکستر فرستادن

ضمیرت جام جمشید است و در وی نوش جان‏پرور / برٍ ِاو جرعه‏ای نتوان از این ساغر فرستادن

تو کشور‏گیر آفاقی و شعر تو تو را لشکر / چه خوش باشد چنین لشگر به هر کشور فرستادن 

  • امام خمینی : شاعر اگر سعدی شیرازی است / بافته‌های من و تو بازی است 
  • دکتر عبدالحسین زرین‌کوب:سعدی معانی لطیف تازه را در عبارات آسان بیان می‏کند و از تعقید و تکلف برکنار می‏ماند.بعید نیست اگر بگوییم این بیت را در وصف خود سروده‌است:

صبر بسیار بباید پدر پیر جهان را، که دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

  • محمدعلی فروغی دربارهٔ سعدی می‌نویسد «اهل ذوق اِعجاب می‌کنند که سعدی هفتصد سال پیش به زبان امروزی ما سخن گفته‌است ولی حق این است که [...] ما پس از هفتصد سال به زبانی که از سعدی آموخته‌ایم سخن می‌گوییم».
  • ضیاء موحد دربارهٔ وی می‌نویسد «زبان فارسی پس از فردوسی به هیچ شاعری به‌اندازهٔ سعدی مدیون نیست».

زبان سعدی به «سهل ممتنع» معروف شده‌است، از آنجا که به نظر می‌رسد نوشته‌هایش از طرفی بسیار آسان‌اند و از طرفی دیگر گفتن یا ساختن شعرهای مشابه آنها ناممکن.

تا گوش بر نغمه‏ی خوش‏آهنگ و سحرآسای سعدی گذاریم،

بلبلی هزاردستان، که، از دل گلستان خویش، به پارسی هر دم نوایی دیگر ساز خواهد کرد..