تبليغاتX
یا من اسمه دوا و ذکره شفا حرفی برای گفتن - سکون و احترام!؟

 شهید مطهری در کتاب حق و باطل

 جملاتی به این مضمون نوشته اند :

 
از کودکی همیشه این سوال برایم

 مطرح بود که " چرا قطار تا وقتی

 ایستاده است کسی به او سنگ نمی

 زند...اما وقتی قطار به راه افتاد

 سنگباران می شود !"

این معما برایم بود تا وقتی که

 بزرگ شدم ووارد اجتماع شدم دیدم

 این‏ قانون کلی زندگی ما ایرانیان

است که هر کسی و هر چیزی تا وقتی که

 ساکن‏ است مورد احترام است .

 تا ساکت است مورد تعظیم و تجلیل

 است اما همینکه به راه افتاد و یک

 قدم برداشت نه تنها کسی کمکش

 نمی‏کند ، بلکه‏ سنگ است که بطرف

 او پرتاب می‏شود و این نشانه یک

 جامعه مرده است

 ولی یک جامعه زنده فقط برای کسانی

 احترام قائل است که :متکلم هستند

 نه‏ ساکت ، متحرکند نه ساکن،

 باخبرترند نه بی‏خبر
+ نوشته شده در  پانزدهم اسفند 1387ساعت 12:16 PM  توسط ف-روانشناس بالینی  |