استرس مجموعه ای ازتنش های جسمانی یا ذهنی است که از عوامل فیزیکی.شیمیایی ویا احساسی نشات می گیرد.به نوعی استرس هم به فشارهای بدنی وهم به فشارها ونگرانیهای روحی-روانی اطلاق میشود.  استرس در طول زندگی با ماست وبه سن خاصی مربوط نیست .تنها اختلاف ما با کودکان در این است که شاید  ما راحتتر بتوانیم به اضطراب یا استرس خود پی ببریم.

• نشانه های استرس در کودکان
• ۱-انواع سر درد ها    ۲-دل دردها .رو دل کردن.نفخ.زخم معده   ۳-تهوع.استفراغ
• ۴-نفس نفس زدن(شامل تنفس سریع.تنگی نفس.گیجی)
• ۵-عادات عصبی(ناخن جویدن.کشیدن پوست یا مو.فشار دادن دندانهابر روی هم و...)      
• ۶-تاکیکاردی( ضربان سریع قلب)    ۷-دستهای مرطوب یا عرق کرده
• ۸- بیخوابی یا سایر مشکلات خواب  ۹-ترسها واضطرابها  ۱۰-از کوره در رفتن
• ۱۱-خجالتی بودن یا اجتناب از موقعیتهای اجتماعی  
• ۱۲-حساس بودن بیش از حد در برابر انتقاد یا سرزنش
•  ۱۳-کاهش قدرت تحمل در برابر ناتوانیها
• ۱۴-آشفتگی و عدم تمرکز فکر به علت تشویش
• توجه=گاهی واکنشها ترکیبی از عواملند..وگاهی کودک برای فرار از مدرسه ویا گاهی برای جلب توجه اطرافیان خود را به مریضی میزند .تشخیص این موارد به عهده روانشناس کار آزموده میباشد.
• چنانچه درباره کودکان خود مشکل یا سوالی دارید با ما در میان بگذارید .سعی میکنیم  در حد توان به شما  یاری برسانیم.
• نویسنده=ف...(روانشناس)         

                                   اثر مهر و محبت بر رشد مغزی کودکان

فشارهاي روحي دوران كودكي رشد مغز انسان را محدود مي‌كند . به نوشته مجله علمي روانكاوي آلمان , نياز كودكان به مهر و محبت در دوران كودكي نه فقط در پختگي عاطفي نقش دارد بلكه بر ساختار مغزي هم اثرگذار است.محققان مي‌گويند بررسي آنها نشان داده است رشد مغزي كودكاني كه محبت نمي بينند از ديگران كمتر است .

                                        رابطه سن پدر و سلامت کودک

پژوهشگران دانماركي مي‌گويند سن مردان به هنگام پدر شدن در سلامت فرزندان آنها نقش دارد. يك مطالعه نشان مي‌دهد نوزادان پدران ‪ ۴۰‬تا ‪ ۶۰‬ساله در مقايسه با نوزادان پدران ‪ ۲۰‬تا ‪ ۲۹‬ساله در معيار آپگار امتياز كمتري بدست مي‌آورند. احتمال پايين بودن امتياز نوزادان مرداني كه در دهه چهارم و پنجم عمر خود تازه پدر شده‌اند در معيار "آپگار" ‪ Apgar‬كمتر از نوزادان مرداني است كه در دهه ‪ ۲۰‬پدر مي‌شوند.  معيار آپگار براي اولين بار در سال ‪ ۱۹۵۲‬ابداع شد. اين معيار نوزادان تازه متولد شده را از نظر پنج شاخص تلاش تنفسي، ضربان قلب، رفلكس تحريك پذيري، سفتي عضله و رنگ پوست ارزيابي مي‌كند. ارزش هر شاخص در اين معيار از صفر تا دو (بدترين و بهترين) تعيين شده است. بنابراين جمع كل امتياز ‪ ۱۰‬حد مطلوب محسوب مي‌شود. اين معيار طي يك دقيقه و پنج دقيقه پس از تولد نوزاد محاسبه مي‌شود. طي چند سال گذشته، مطالعات متعدد سن بالاي پدران را با بروز عوارض بارداري از جمله مرگ جنين و تولدهاي زودهنگام مرتبط شناخته‌اند. با اين وجود اطلاعات اندكي در مورد تاثير سن پدر در بروز بيماريهاي جسمي كودكان در بدو تولد وجود دارد. دكتر "يوليان سان" از دانشگاه آرهوس در دانمارك و همكارانش اطلاعات مربوط به بيش از ‪ ۷۰‬هزار زوج را كه فرزند اول خود را طي سال‌هاي ‪ ۱۹۸۰‬تا ‪ ،۱۹۹۶‬بدنيا آورده بودند، تجزيه و تحليل كردند. اين گروه تحقيقاتي گزارش دادند، در مقايسه با پدران ‪ ۲۰‬تا ‪ ۲۹‬ساله، پدران ‪ ۴۵‬تا ‪ ۴۹‬ساله و آنهايي كه ‪ ۵۰‬سال يا بيشتر داشتند احتمال اينكه نوزادان آنها در معيار آپگار امتياز يك تا سه بدست آورد ‪ ۶۴‬تا ‪ ۴۹‬درصد بيشتر بود. علاوه برآن پدران ‪ ۴۵‬سال به بالا بيشتر احتمال دارد امتياز فرزند آنها در معيار آپگار پنج دقيقه بعد از تولد كمتر از هفت باشد. سان و همكارانش گفتند: ارتباط زيست شناختي بين بالا بودن سن پدر و پايين بودن امتيازات آپگار شناخته نشده است. با اين وجود برخي مطالعات نشان داده‌اند فعاليت برخي ژن‌هاي پدر براي رشد جفت مهم است از طرف ديگر تغييرات كروموزمي با بالا رفتن سن پدر افزايش مي‌يابد." مشروح اين مطالعه را مي‌توانيد در شماره ژوئيه ‪ ،۲۰۰۶‬مجله "‪ "Epidemiology‬بخوانيد.